De campagne Blije Bloemen friste haar website op en publiceerde een overzicht van de plaatsen waar men blije bloemen kan vinden. Blije bloemen zijn bloemen geproduceerd met respect voor mensenrechten en milieu.

De Europese campagne Blije Bloemen, Fair Flowers for Human Rights informeert over de mensonterende omstandigheden waarin bloemen vaak geteeld zijn, en biedt alternatieven aan. Op de website www.blijebloemen.be vind je sinds kort een overzicht van de verdelers van blije bloemen. Die zijn ingedeeld in verschillende zoekcriteria en aangeduid op een kaart. Op deze manier wil de Blije Bloemen campagne mensen helpen de juiste keuze te maken bij het kopen van bloemen.

Ook de bloemisten kunnen op de Blije Bloemen website terecht voor informatie. Ze kunnen er o.a. zien waar zij blije bloemen kunnen aankopen. Verder kunnen ze zich ook bekendmaken als blije bloemen verkoper. Dan komen de gegevens van het verkooppunt ook op de website te staan. Tot slot kunnen ze er informatie vinden over de labels. Dit kan zeker een hulpmiddel zijn bij het samenstellen van hun assortiment.

De Europese campagne Blije Bloemen, Fair Flowers for Human Rights is een samenwerking van Netwerk Bewust Verbruiken vzw met organisaties uit België, Duitsland, Oostenrijk en Tsjechië en partners uit Uganda en Zimbabwe Hun boodschap is duidelijk: koop bewust en kies voor blije bloemen. Dit kunnen duurzame, biologische, seizoens- of fairtradebloemen zijn. Hun gezamelijk doel is mens en milieu beschermen, en consumenten en producenten wijzen op de problemen in de bloemensector. Wat wij ervaren als een prachtig symbool van liefde en vriendschap, zorgt in het Zuiden voor veel wantoestanden.

Wij de rozen, de arbeiders de doornen
Om aan de wensen van de klant te voldoen, gebruiken plantages massa's pesticiden. Vaak moeten arbeiders al terug aan het werk terwijl de lucht nog giftig is. Ongeveer 75% van de arbeiders in de sector zijn vrouwen. Zij zijn regelmatig het slachtoffer van seksuele intimidaties. Ook op tal van andere vlakken zijn de werkomstandigheden op plantages vaak schrijnend. Geen vaste contracten, ontoereikende minimumlonen en verbod op vakbonden.
Recent kostten deze schrijnende werkomstandigheden het leven van een van de arbeiders. Het gaat om Mr. Safari Mazirani die op een plantage in Uganda werkte. Zijn taak was het besproeien van de bloemen. Op 30 november 2009 kreeg Mr Mazirani chemicaliën in zijn oog door een lek in het sproeisysteem; wat hem zo goed als blind maakte. De toestand van de man ging van kwaad naar erger, tot hij op 8 januari 2010 stierf. Het is niet de eerste maal dat iemand ernstig verwond raakt door pesticides op een plantage, en zolang er niet wordt ingegrepen zal dit ook niet de laatste zijn.

Ook de natuur kan dit niet volhouden
Bloemen kweken kost heel wat energie zowel in het Zuiden als bij ons. Zo kan je bijvoorbeeld met de energie voor de productie van 12 bosjes bloemen een heel jaar televisie kijken. Zowel het transport als de verwarming van serres vergen veel energie. Luchtverkeer zorgt bovendien ook voor de uitstoot van broeikasgassen en draagt zo bij tot de opwarming van de aarde. In 2007 hield de Cranfield University een vergelijkende studie tussen rozen geproduceerd in Kenia en rozen geproduceerd in Nederland. Een belangrijke en misschien onverwachte conclusie is dat per roos geproduceerd in Nederland de CO2 uitstoot bijna 5,8 keer zo groot is dan per roos geïmporteerd uit Kenia met het vliegtuig. Dit komt omdat rozen die gekweekt worden in het Noorden vaak verwarmde en verlichte serres nodig hebben.
De industriële bloementeelt gebruikt veel vers water wat in sommige landen leidde tot een tekort aan waterbronnen voor de lokale gemeenschap. Daarnaast produceren de bloemenbedrijven veel afvalwater dat vervuld is door pesticiden.
Verschillende studies tonen aan dat zoetwater meren in Afrika te lijden hebben onder de klimaatsverandering en daarmee gepaard gaande droogte. Het waterpeil rond Mt Kenia bereikte in 2009 niet eens 30% van zijn normaal niveau. Verschillende plantages konden door het watertekort in lente 2009 niet uitplanten. Lake Naivasha in Kenia is sinds lang een trekpleister voor toeristen en een internationaal erkend vogelreservaat. Het meer is beschermd door de Unesco als werelderfgoed. Rond dit meer zijn de laatste jaren zeer veel bloemenbedrijven uit de grond gestampt met desastreuze gevolgen voor dit uniek reservaat.
Los van de impact van de klimaatsverandering op het waterniveau hebben de plantages zelf ook hun verantwoordelijkheid. De gecertificeerde plantages (labels Max Havelaar, FLP en FFP) hebben hun eigen watermanagement. Omdat deze labels de International Code of Conduct (ICC) hebben onderschreven dragen ze bij tot milieubescherming waaronder minder pesticiden gebruik, bescherming van natuurlijke bronnen, bescherming van drinkwater, duurzaam watergebruik,...

Meer informatie:
www.blijebloemen.be
www.flowers-for-human-rights.org
Netwerk Bewust Verbruiken vzw, Mundo-b, Edinburgstraat 26, 1050 Brussel, tel. 02/894 46 15, Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken , http://www.bewustverbruiken.be